Over Peet

Vroeger maakte ik me er weleens druk over: misschien moet ik kiezen tussen schrijven en theater maken. En wat doe ik dan met kunsteducatie?

Ik doe het allemaal even graag. Het is me nooit gelukt om in één vakgebied te werken en dat is ook prima zo. Ik zou het niet anders willen. Er zitten zoveel raakvlakken in de dingen waar ik mee bezig ben: het creatieve proces, het kunnen vormgeven van persoonlijke en fictieve verhalen, het werken met mensen die ik in mijn persoonlijke leven niet snel tegen zou komen. Daar word ik erg blij van.

Ik ben altijd op zoek naar het actuele in de verhalen van de mensen waarmee ik werk. Dat bedoel ik niet politiek, maar persoonlijk. Hoe oud een verhaal ook is, hoe vaak het misschien zelfs al is verteld; voor mij heeft een verhaal waarde als er zaken in zitten die de verteller zelf nog steeds bezighouden. Afgekloven verhalen die op de automatische piloot worden verteld, daar geloof ik niet in. Zelfs voor fictieve verhalen geldt dat, iemand heeft een interne noodzaak om iets te willen vertellen.